آیا داروهای ضد اضطراب ما را بیتفاوت میکنند؟
5 July 2016 ساعت: 16:7
5 July 2016 ساعت: 16:7
[justify][/justify]داروهای ضداضطراب میتوانند برای افرادی که از اضطراب شدید رنج میبرد، موثر باشد اما آیا سرکوب احساس اضطراب میتواند همدلی ما با درد و رنج سایر افراد را هم تحت تاثیر خود قرار دهد؟
![](/uploads/posts/2016-07/1467721404_anxiety-meds-350.jpg)
به نوشته هافینگتون پست این سوال انگیزهای برای یک تحقیق دانشمندان و بررسی اثرات دارویی با نام میدازولام بر موشها شده است. این مطالعه نشان میدهد موشهای آزمایشگاهی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند، نسبت به موشهایی که تحت درمان قرار نگرفته بودند، تمایل کمتری داشتند تا جفت در دام افتاده خود را آزاد کنند.
دکتر پگی میسون استاد نوروبیولوژی دانشگاه شیکاگو و مدیر این تحقیق گفت: «موشهایی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند قادر به احساس یا درک اضطراب موش به دام افتاده نبودند و در نتیجه تحریک نمیشدند.»
موشها در داخل قفسی قرار گرفتند که شامل یک موش به دام افتاده در داخل یک لوله پلاستیکی شفاف بود و سپس واکنش موشها برای آزادسازی موش به دام افتاده بررسی شد.
محققان مشاهده کردند که موشهایی که دارو دریافت نکرده بودند به سرعت در قفس را برای موش به دام افتاده باز کردند اما موشهایی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند با وجود اینکه جفت به دام افتاده را مشاهده میکردند و صدای او را میشنیدند، هیچ تلاشی برای آزاد سازی جفت به دام افتاده خود انجام ندادند.
این بدان معنی نبود که موشهایی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند از نظر بدنی قادر به باز کردن در بسته شده نبودند. زیرا زمانی که محققان در داخل این لوله به جای موش، یک تکه شکلات قرار دادند، موشهایی که دارو مصرف کرده بودند بدون هیچ گونه مشکلی در را باز کردند و شکلات را برداشتند.
محققان گفتند، یافتههای این تحقیق جدید ممکن است باعث شود افرادی را که برای مقابله با اضطراب خود دارو مصرف میکنند، به تجدید نظر درمورد گزینههای انتخابی خود وادارد.
بااینحال دکتر نورمن ساسمن استاد روانشناسی مرکز پزشکی دانشگاه نیویورک که هنوز از نتایج این پژوهش متقاعد نشده میگوید نتیجه گیری از روی مطالعهای که بر جوندگان و یا سایر حیوانات انجام شده و تطبیق نتایج آن با انسان کاری دشوار است.
دکتر پگی میسون استاد نوروبیولوژی دانشگاه شیکاگو و مدیر این تحقیق گفت: «موشهایی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند قادر به احساس یا درک اضطراب موش به دام افتاده نبودند و در نتیجه تحریک نمیشدند.»
موشها در داخل قفسی قرار گرفتند که شامل یک موش به دام افتاده در داخل یک لوله پلاستیکی شفاف بود و سپس واکنش موشها برای آزادسازی موش به دام افتاده بررسی شد.
محققان مشاهده کردند که موشهایی که دارو دریافت نکرده بودند به سرعت در قفس را برای موش به دام افتاده باز کردند اما موشهایی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند با وجود اینکه جفت به دام افتاده را مشاهده میکردند و صدای او را میشنیدند، هیچ تلاشی برای آزاد سازی جفت به دام افتاده خود انجام ندادند.
این بدان معنی نبود که موشهایی که داروی میدازولام دریافت کرده بودند از نظر بدنی قادر به باز کردن در بسته شده نبودند. زیرا زمانی که محققان در داخل این لوله به جای موش، یک تکه شکلات قرار دادند، موشهایی که دارو مصرف کرده بودند بدون هیچ گونه مشکلی در را باز کردند و شکلات را برداشتند.
محققان گفتند، یافتههای این تحقیق جدید ممکن است باعث شود افرادی را که برای مقابله با اضطراب خود دارو مصرف میکنند، به تجدید نظر درمورد گزینههای انتخابی خود وادارد.
بااینحال دکتر نورمن ساسمن استاد روانشناسی مرکز پزشکی دانشگاه نیویورک که هنوز از نتایج این پژوهش متقاعد نشده میگوید نتیجه گیری از روی مطالعهای که بر جوندگان و یا سایر حیوانات انجام شده و تطبیق نتایج آن با انسان کاری دشوار است.
برچسب ها
دیدگاه کاربران
ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد