ویزیت متخصص فقط با نامه ارجاع پزشک خانواده
یک پزشک ایرانی شاغل در استرالیا گفت: «در استرالیا هیچ بیماری نمیتواند بدون در دست داشتن نامه ارجاع پیش متخصص برود. اگر نامه ارجاع نداشته باشد، مهمان جیب خودش است. در استرالیا ویزیت پزشک متخصص برای هر نفر 250 دلار است.»![](/uploads/posts/2016-07/1468665496_vyzyt-mtkhss-fght-ba-namh-arjae-pzshk-khanvadh.jpg)
ویزیت متخصص فقط با نامه ارجاع پزشک خانواده
16 July 2016 ساعت: 15:7
16 July 2016 ساعت: 15:7
یک پزشک ایرانی شاغل در استرالیا گفت: «در استرالیا هیچ بیماری نمیتواند بدون در دست داشتن نامه ارجاع پیش متخصص برود. اگر نامه ارجاع نداشته باشد، مهمان جیب خودش است. در استرالیا ویزیت پزشک متخصص برای هر نفر 250 دلار است.»
![](/uploads/posts/2016-07/1468665496_vyzyt-mtkhss-fght-ba-namh-arjae-pzshk-khanvadh.jpg)
امیرحسین میرلوحی فارغالتحصیل رشته پزشکی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد است که چند سالی است به استرالیا رفته و با پشت سرگذاشتن برخی امتحانات پزشکی، به عنوان پزشک خانواده در این کشور مشغول کار است.
میرلوحی در گفتوگو با سپیدآنلاین اظهار داشت: «سیستم ریفرال (نظام ارجاع) استرالیا با کشورهایی مانند کانادا و انگلیس تفاوتهایی دارد. در کانادا و انگلیس سیستم ریفرال به این صورت است که پزشک خانواده تعدادی خانوار را تحت پوشش مراقبتهای بهداشتی درمانی قرار میدهد و آن خانوادهها در مواقع لزوم چنانچه بخواهند از سیستم رایگان و دولتی استفاده کنند، فقط میتوانند به پزشک خانواده مربوط به خودشان که در محل سکونت آنها است، مراجعه کند. ولی نظام ارجاعی که در استرالیا وجود دارد، به این شکل نیست. در استرالیا خانوادهها تحت پوشش یک پزشک خانواده هستند ولی حق انتخاب هم دارند و میتوانند به پزشک دیگری مراجعه کنند.» وی افزود: «درعین حال یک بیمار میتواند صبح، پیش یک پزشک برود و عصر، پیش پزشک دیگری و این باعث میشود که پیش 2 پزشک پرونده داشته باشد. این مسئله ضعف سیستم استرالیا است و انتقادات زیادی هم نسبت به آن مطرح است.» این پزشک ایرانی شاغل در استرالیا تصریح کرد: «البته فقط در مورد پزشک عمومی اینطور است. ولی هیچ بیماری نمیتواند بدون در دست داشتن نامه ارجاع پیش متخصص برود. اگر نامه ارجاع نداشته باشد، مهمان جیب خودش است. در استرالیا ویزیت پزشک متخصص برای هر نفر 250 دلار است.»
امیرحسین میرلوحی در ادامه خاطرنشان کرد :«در استرالیا اینطور نیست که همه خدمات بهداشتی درمانی تحت پوشش بیمه و رایگان باشند ولی درمجموع باید گفت که دولت در مواردی که جان مردم در معرض خطر قرار بگیرد، با تمام توان حمایت میکند. مثلا اگر شخصی بیماری قلبی داشته باشد یا ضربه مغزی شده باشد یا از هر بیماری حاد دیگری رنج ببرد، آن بیمار را فالوآپ میکند، تحت نظارت کامل قرار میدهد و چنانچه بیمار، وضعیت مالی جالبی هم نداشته باشد، تمام هزینههای درمانی او را تقبل میکند. از طرف دیگر با توجه به حجم مراجعات به مراکز دولتی، کسانی که وضع مالی خوبی دارند، اصلا به سراغ خدمات دولتی نمیروند و خدمات بهداشتی درمانی را از بخش خصوصی دریافت میکنند. به این ترتیب در مراکز دولتی امکان بیشتری برای توجه به افراد کمبضاعت ایجاد میشود.» وی این را هم اضافه کرد که بهخصوص در بخش خصوصی، بیمارستانهای استرالیا امکانات فوقالعادهای را چه از نظر هتلینگ و چه از نظر بهرهگیری از بهترین پزشکان ارائه میکنند.
میرلوحی در گفتوگو با سپیدآنلاین اظهار داشت: «سیستم ریفرال (نظام ارجاع) استرالیا با کشورهایی مانند کانادا و انگلیس تفاوتهایی دارد. در کانادا و انگلیس سیستم ریفرال به این صورت است که پزشک خانواده تعدادی خانوار را تحت پوشش مراقبتهای بهداشتی درمانی قرار میدهد و آن خانوادهها در مواقع لزوم چنانچه بخواهند از سیستم رایگان و دولتی استفاده کنند، فقط میتوانند به پزشک خانواده مربوط به خودشان که در محل سکونت آنها است، مراجعه کند. ولی نظام ارجاعی که در استرالیا وجود دارد، به این شکل نیست. در استرالیا خانوادهها تحت پوشش یک پزشک خانواده هستند ولی حق انتخاب هم دارند و میتوانند به پزشک دیگری مراجعه کنند.» وی افزود: «درعین حال یک بیمار میتواند صبح، پیش یک پزشک برود و عصر، پیش پزشک دیگری و این باعث میشود که پیش 2 پزشک پرونده داشته باشد. این مسئله ضعف سیستم استرالیا است و انتقادات زیادی هم نسبت به آن مطرح است.» این پزشک ایرانی شاغل در استرالیا تصریح کرد: «البته فقط در مورد پزشک عمومی اینطور است. ولی هیچ بیماری نمیتواند بدون در دست داشتن نامه ارجاع پیش متخصص برود. اگر نامه ارجاع نداشته باشد، مهمان جیب خودش است. در استرالیا ویزیت پزشک متخصص برای هر نفر 250 دلار است.»
امیرحسین میرلوحی در ادامه خاطرنشان کرد :«در استرالیا اینطور نیست که همه خدمات بهداشتی درمانی تحت پوشش بیمه و رایگان باشند ولی درمجموع باید گفت که دولت در مواردی که جان مردم در معرض خطر قرار بگیرد، با تمام توان حمایت میکند. مثلا اگر شخصی بیماری قلبی داشته باشد یا ضربه مغزی شده باشد یا از هر بیماری حاد دیگری رنج ببرد، آن بیمار را فالوآپ میکند، تحت نظارت کامل قرار میدهد و چنانچه بیمار، وضعیت مالی جالبی هم نداشته باشد، تمام هزینههای درمانی او را تقبل میکند. از طرف دیگر با توجه به حجم مراجعات به مراکز دولتی، کسانی که وضع مالی خوبی دارند، اصلا به سراغ خدمات دولتی نمیروند و خدمات بهداشتی درمانی را از بخش خصوصی دریافت میکنند. به این ترتیب در مراکز دولتی امکان بیشتری برای توجه به افراد کمبضاعت ایجاد میشود.» وی این را هم اضافه کرد که بهخصوص در بخش خصوصی، بیمارستانهای استرالیا امکانات فوقالعادهای را چه از نظر هتلینگ و چه از نظر بهرهگیری از بهترین پزشکان ارائه میکنند.
برچسب ها
دیدگاه کاربران
ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد