ترجمه: امیررضا مدنی
Medica- News Today: ماه اکتبر هر سال، ماه آگاهی از سرطان پستان است که سازمانها و خیریههای سراسر جهان به روبان صورتی فکر میکنند. 23 اکتبر، سرطان پستان رویداد سالیانه خود را جشن میگیرد و همه مردم لباس صورتی میپوشند تا آگاهی عمومی را در مورد این بیماری افزایش دهند. اما در این آشفتگی صورتی زنانه، فراموش کردن مردها که آنها هم میتوانند به سرطان پستان مبتلا شوند، کاری است بس آسان.
تخمین زده میشود، در سال 2015، 2360 مورد جدید از سرطان پستان در مردان آمریکایی دیده شود و نزدیک به 430 مرد نیز در اثر این بیماری فوت کنند.
مسلما، بروز سرطان پستان در مردان نادر است. خطر ابتلا به این بیماری در طول دوره زندگی یک مرد، یک در هزار است. این خطر در زنان به 1 در 8 میرسد. اما براساس نتایج مطالعه سال 2012 که محققان بیش از 13 هزار مرد مبتلا به سرطان پستان را از بانک دادههای ملی سرطان آمریکا بررسی کردند، مردان مبتلا به سرطان پستان کمتر از زنان احتمال زنده ماندن و بقا داشتند. محققان در این مطالعه دریافتند که در هنگام تشخیص، مردان با احتمال بیشتری تومورهای بزرگ پستانی دارند و سرطان بیشتر احتمال دارد که به دیگر نواحی بدن انتشار پیدا کرده باشد.
این مساله، شاید ناشی از این حقیقت باشد که آگاهی از سرطان پستان در میان زنان نسبت به مردان، بسیار بیشتر است. دستورالعملهای موجود برای انجام غربالگری منظم، هم بالینی و هم ماموگرافی، منجر به تشخیص زودهنگام بیماری میشود.
به نظر میرسد، این موضوع کاملا درست باشد. مطالعهای که در سال 2010 بهوسیله محققان دانشگاه کلرادو دنور انجام شد، نشان داد 80 درصد مردان مورد بررسی اصلا آگاهی نداشتند که ممکن است به سرطان پستان مبتلا شوند و قسمت اعظم آنها نیز قادر نبودند به غیر از علامت توده در پستان، علامتی دیگری را از این بیماری تشخیص دهند.
در این مقاله، سعی داریم تا به نشانههای سرطان پستان در مردان بپردازیم و گزینههای تشخیصی و درمانی آن را شرح دهیم. همچنین توضیح دهیم که چرا اینچنین عدم آگاهی از سرطان پستان در مردان در جمعیت عمومی به چشم میخورد.
یکی از محققان در اظهارنظر عجیبی میگوید: «بسیاری از افراد نمیدانند که مردان هم میتوانند به سرطان پستان مبتلا شوند، زیرا آنها به مردان، به عنوان کسانی که بافت پستانی دارند، فکر نمیکنند. در حقیقت، هم زنان و هم مردان، بافت پستانی دارند، هرچند این بافت در مردان بسیار کوچکتر از زنان است.»
تا زمان بلوغ، هم دختران و هم پسران جوان، بافت پستان کوچکی دارند که حاوی لوبولها (غدد تولید کننده شیر)، مجاری (لولههای کوچک که شیر را از لوبولها به نیپل میرسانند) و استروما (بافت چربی و همبند) هستند.
زمانی که دختران به سن بلوغ میرسند، سطح بالای هورمون زنانه، استروژن، باعث رشد قابل توجه در لوبولها، مجاری و استروما میشود تا بافت پستان به حداکثر رشد خود برسد. اما چون پسران، سطح پائینی از استروژن دارند، بسیار نامحتمل است که به حداکثر رشد بافت پستانی خود برسند. با این حال، بافت پستان در مردان هنوز حاوی مجاری و سلولهایی است که در این مجاری وجود دارند. این سلولها میتوانند مانند هر سلول دیگری، سرطانی شوند. سپس، سلولهای سرطانی خود را به عروق لنفاتیک پستان رسانده و در غدد لنفاوی به رشد خود ادامه میدهند. این غدد لنفاوی بالا و پائین کلاویکل و زیر استخوان پستان قرار دارند. زمانی که سلولهای سرطانی به غدد لنفاوی رسیدند، احتمال دارد که وارد جریان خون شده و به دیگر قسمتهای بدن گسترش یابند.
هرچند اغلب سرطانهای پستان در مردان در این داکتها آغاز میشوند و تحت عنوان داکتال کارسینوما شناخته میشوند، سرطان میتواند در لوبولها (کارسینومای لوبولار) هم دیده شود، اما فقط در حدود 2 درصد همه سرطانهای پستان مردان را تشکیل میدهد.
عوامل خطر
آنچه باعث بروز سرطان پستان در مردان میشود، دقیقا مشخص نیست. اما بسیاری از عواملی که باعث افزایش خطر سرطان پستان میان زنان میشود، در مردان هم دیده میشوند.
با فزایش سن مردان، خطر ابتلا به سرطان پستان نیز در آنها افزایش مییابد، بهطوریکه میانگین سنی آنها در زمان تشخیص به 68 سال رسیده است. مردانی که سابقه خانوادگی سرطان پستان دارند هم در معرض خطر بیشتر این بیماری قرار دارند.
یکی از شناختهترین عوامل خطر ابتلا به سرطان پستان میان زنان، موتاسیونهای ژنی BRCA1 و BRCA2 به ارث رسیده است. مردانی هم که این موتاسیونها را به ارث میبرند، با خطر بیشتری دست و پنجه نرم میکنند. افرادی که موتاسیون BRCA1 دارند، خطر ابتلا به این بیماری در طول عمر آنها، 1 به 100 است، در حالی که موتاسیون BRCA1 خطر را در حال کلی به 6 در 100 میرساند. مطالعات قبلی پیشنهاد میکنند که مردان مبتلا به سندرم کلاینفلتر Klinefelter، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستان قرار دارند. این بیماران یک کروموزوم X اضافی دارند.
لزوم داشتن آگاهی
زنان بهطور مرتب تشویق میشوند تا بافت پستان خود را از نظر ناهنجاریهای مختلف ارزیابی کنند، مانند توده، ترشح از نیپل یا تغییرات در ظاهر یا ساختار آن. هرچند بسیاری از مردان از این موضوع آگاهی ندارند، آنها هم باید اطلاعات لازم را کسب کنند.
شایعترین علامت سرطان پستان در مردان، توده یا تورم در پستان یا نواحی غدد لنفاویف فرورفتگی یا جمعشدگی پوست، توکشیده شدن نیپل، ترشح از نیپل یا زخم شدگی یا قرمزی نیپل یا پوست اطراف آن است.
ذکر این نکته مهم است که وجود این علایم همیشه به معنای ابتلا به سرطان پستان نیست. آنها میتوانند با بیماریهای دیگری مانند گاینکوماستی هم دیده شوند. اما اگر مردی این علائم و تغییرات را در خود شناسایی کرد، باید فورا با پزشک خود مشورت کنند. ما میدانیم که تشخیص زودتر، درمان موثرتری هم به دنبال دارد. قسمت اعظم سرطانهای پستان بهوسیله خود بیماران یافت میشوند، بنابراین داشتن آگاهی برای هر فردی بسیار حیاتی است. تشویق مردان به عادت کردن به معاینه منظم قفسه سینه و زیر بغل خود، به آنها کمک میکند احساس اعتماد بیشتری به هرگونه تغییرات غیرطبیعی در خود داشته باشند و بیدرنگ با پزشک خود مشورت کنند.
در شماره آینده، در مورد دیگر موارد صحبت خواهد شد.
ترجمه: امیررضا مدنی
Medica- News Today: ماه اکتبر هر سال، ماه آگاهی از سرطان پستان است که سازمانها و خیریههای سراسر جهان به روبان صورتی فکر میکنند. 23 اکتبر، سرطان پستان رویداد سالیانه خود را جشن میگیرد و همه مردم لباس صورتی میپوشند تا آگاهی عمومی را در مورد این بیماری افزایش دهند. اما در این آشفتگی صورتی زنانه، فراموش کردن مردها که آنها هم میتوانند به سرطان پستان مبتلا شوند، کاری است بس آسان.
تخمین زده میشود، در سال 2015، 2360 مورد جدید از سرطان پستان در مردان آمریکایی دیده شود و نزدیک به 430 مرد نیز در اثر این بیماری فوت کنند.
مسلما، بروز سرطان پستان در مردان نادر است. خطر ابتلا به این بیماری در طول دوره زندگی یک مرد، یک در هزار است. این خطر در زنان به 1 در 8 میرسد. اما براساس نتایج مطالعه سال 2012 که محققان بیش از 13 هزار مرد مبتلا به سرطان پستان را از بانک دادههای ملی سرطان آمریکا بررسی کردند، مردان مبتلا به سرطان پستان کمتر از زنان احتمال زنده ماندن و بقا داشتند. محققان در این مطالعه دریافتند که در هنگام تشخیص، مردان با احتمال بیشتری تومورهای بزرگ پستانی دارند و سرطان بیشتر احتمال دارد که به دیگر نواحی بدن انتشار پیدا کرده باشد.
این مساله، شاید ناشی از این حقیقت باشد که آگاهی از سرطان پستان در میان زنان نسبت به مردان، بسیار بیشتر است. دستورالعملهای موجود برای انجام غربالگری منظم، هم بالینی و هم ماموگرافی، منجر به تشخیص زودهنگام بیماری میشود.
به نظر میرسد، این موضوع کاملا درست باشد. مطالعهای که در سال 2010 بهوسیله محققان دانشگاه کلرادو دنور انجام شد، نشان داد 80 درصد مردان مورد بررسی اصلا آگاهی نداشتند که ممکن است به سرطان پستان مبتلا شوند و قسمت اعظم آنها نیز قادر نبودند به غیر از علامت توده در پستان، علامتی دیگری را از این بیماری تشخیص دهند.
در این مقاله، سعی داریم تا به نشانههای سرطان پستان در مردان بپردازیم و گزینههای تشخیصی و درمانی آن را شرح دهیم. همچنین توضیح دهیم که چرا اینچنین عدم آگاهی از سرطان پستان در مردان در جمعیت عمومی به چشم میخورد.
یکی از محققان در اظهارنظر عجیبی میگوید: «بسیاری از افراد نمیدانند که مردان هم میتوانند به سرطان پستان مبتلا شوند، زیرا آنها به مردان، به عنوان کسانی که بافت پستانی دارند، فکر نمیکنند. در حقیقت، هم زنان و هم مردان، بافت پستانی دارند، هرچند این بافت در مردان بسیار کوچکتر از زنان است.»
تا زمان بلوغ، هم دختران و هم پسران جوان، بافت پستان کوچکی دارند که حاوی لوبولها (غدد تولید کننده شیر)، مجاری (لولههای کوچک که شیر را از لوبولها به نیپل میرسانند) و استروما (بافت چربی و همبند) هستند.
زمانی که دختران به سن بلوغ میرسند، سطح بالای هورمون زنانه، استروژن، باعث رشد قابل توجه در لوبولها، مجاری و استروما میشود تا بافت پستان به حداکثر رشد خود برسد. اما چون پسران، سطح پائینی از استروژن دارند، بسیار نامحتمل است که به حداکثر رشد بافت پستانی خود برسند. با این حال، بافت پستان در مردان هنوز حاوی مجاری و سلولهایی است که در این مجاری وجود دارند. این سلولها میتوانند مانند هر سلول دیگری، سرطانی شوند. سپس، سلولهای سرطانی خود را به عروق لنفاتیک پستان رسانده و در غدد لنفاوی به رشد خود ادامه میدهند. این غدد لنفاوی بالا و پائین کلاویکل و زیر استخوان پستان قرار دارند. زمانی که سلولهای سرطانی به غدد لنفاوی رسیدند، احتمال دارد که وارد جریان خون شده و به دیگر قسمتهای بدن گسترش یابند.
هرچند اغلب سرطانهای پستان در مردان در این داکتها آغاز میشوند و تحت عنوان داکتال کارسینوما شناخته میشوند، سرطان میتواند در لوبولها (کارسینومای لوبولار) هم دیده شود، اما فقط در حدود 2 درصد همه سرطانهای پستان مردان را تشکیل میدهد.
عوامل خطر
آنچه باعث بروز سرطان پستان در مردان میشود، دقیقا مشخص نیست. اما بسیاری از عواملی که باعث افزایش خطر سرطان پستان میان زنان میشود، در مردان هم دیده میشوند.
با فزایش سن مردان، خطر ابتلا به سرطان پستان نیز در آنها افزایش مییابد، بهطوریکه میانگین سنی آنها در زمان تشخیص به 68 سال رسیده است. مردانی که سابقه خانوادگی سرطان پستان دارند هم در معرض خطر بیشتر این بیماری قرار دارند.
یکی از شناختهترین عوامل خطر ابتلا به سرطان پستان میان زنان، موتاسیونهای ژنی BRCA1 و BRCA2 به ارث رسیده است. مردانی هم که این موتاسیونها را به ارث میبرند، با خطر بیشتری دست و پنجه نرم میکنند. افرادی که موتاسیون BRCA1 دارند، خطر ابتلا به این بیماری در طول عمر آنها، 1 به 100 است، در حالی که موتاسیون BRCA1 خطر را در حال کلی به 6 در 100 میرساند. مطالعات قبلی پیشنهاد میکنند که مردان مبتلا به سندرم کلاینفلتر Klinefelter، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستان قرار دارند. این بیماران یک کروموزوم X اضافی دارند.
لزوم داشتن آگاهی
زنان بهطور مرتب تشویق میشوند تا بافت پستان خود را از نظر ناهنجاریهای مختلف ارزیابی کنند، مانند توده، ترشح از نیپل یا تغییرات در ظاهر یا ساختار آن. هرچند بسیاری از مردان از این موضوع آگاهی ندارند، آنها هم باید اطلاعات لازم را کسب کنند.
شایعترین علامت سرطان پستان در مردان، توده یا تورم در پستان یا نواحی غدد لنفاویف فرورفتگی یا جمعشدگی پوست، توکشیده شدن نیپل، ترشح از نیپل یا زخم شدگی یا قرمزی نیپل یا پوست اطراف آن است.
ذکر این نکته مهم است که وجود این علایم همیشه به معنای ابتلا به سرطان پستان نیست. آنها میتوانند با بیماریهای دیگری مانند گاینکوماستی هم دیده شوند. اما اگر مردی این علائم و تغییرات را در خود شناسایی کرد، باید فورا با پزشک خود مشورت کنند. ما میدانیم که تشخیص زودتر، درمان موثرتری هم به دنبال دارد. قسمت اعظم سرطانهای پستان بهوسیله خود بیماران یافت میشوند، بنابراین داشتن آگاهی برای هر فردی بسیار حیاتی است. تشویق مردان به عادت کردن به معاینه منظم قفسه سینه و زیر بغل خود، به آنها کمک میکند احساس اعتماد بیشتری به هرگونه تغییرات غیرطبیعی در خود داشته باشند و بیدرنگ با پزشک خود مشورت کنند.
در شماره آینده، در مورد دیگر موارد صحبت خواهد شد.